ಡೈರಿ : ಪುಟ ೩

ಡೈರಿ :ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಮುನ್ನ...

ಡೈರಿ : ಪುಟ ೨

ಪುಟ ೩

ಬೆಳಗ್ಗೆ ಆರಕ್ಕೆ ಎಚ್ಚರ ವಾಗಿತ್ತು, ಎದ್ದವನೇ ಮೊದಲಿಗೆ ಸಹನಾಳಿಗೆ  ಫೋನ್ ಆಯಿಸಿದೆ, ಇಗಲೂ ಉತ್ತರವಿರಲಿಲ್ಲ.ತುಂಬಾ ನಿರಾಶೆ ಆಯಿತು. ಅಂದಿನಂತೆ ಪುನಃ ನಾನು
 "ನಿನ್ನೆ ಇಂದ  ಒಂದು ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ನೀನು ಕಳುಹಿಸಲಿಲ್ಲ, ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು ನಿನ್ನ ನಂಬರ್ ಚಾಲನೆಯಲ್ಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬರುತಲಿದೆ ... ಆದಕಾರಣ ಈ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಲಿರುವೆ ನಿನಗೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ತಲುಪಿದೊಡನೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸು ... ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಲಿರುವ
ಈ ನಿನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರ" ಹಿಂದೆ ಬಿಟ್ಟ ಪದವನ್ನು ಇವತ್ತು ನಾನು ಸೇರಿಸಿದ್ದೆ. ಹೌದು ಈಗ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತಿದ್ದೆ, ಅವಳನ್ನು ಮಿಸ್ ಮಾಡ್ಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ.

         
ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸಿ ದಾಮೋದರ್ ಅವರಿಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಬೇರೆ ವಿಚಾರ ಕೇಳೋಣ ಎಂದು ಫೋನ್ ಅಯಿಸಿದೆ. ದಾಮೋದರ್ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೊಸ ದ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಗುರುತು ಹಚ್ಚಲು ಕಷ್ಟವಾಯಿತು,
ನಾನು "ಅಣ್ಣಾ ನಿಮ್ಮಿಂದ ನಿನ್ನೆ ಒಂದು ಡೈರಿ ಪಡಕೊಂಡೆನಲ್ಲಾ ಆ ಹುಡುಗ, " ಅಂದಾಕ್ಷಣ
ಅವರು "ಹೇಳಪ್ಪಾ , ಏನು ಇಷ್ಟು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಜ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದು ..?"
ನಾನು "ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕಿತ್ತು ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಈ ಪ್ರಯತ್ನ " ಅಂದೆ.
ಅವರು "ನನಗೆ ಗೊತಿದಷ್ಟು ವಿಚಾರ ನಿಮಗೆ ಹೇಳಿದೆನಲ್ಲಾ... ಬೇರೆ ವಿಚಾರ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ..." ಅಂದರು.

ನನಗೆ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಹೇಗೆ ಇದ್ದಾಳೆಂದು ಇಲ್ಲಿ ವರೆಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ ಇವರಲ್ಲಿ ಆ ಹುಡುಗಿ ಗುಂಗುರು ಕೂದಲಿನವಳೇ ...?, ಉಂಗುರ ಮೂಗುತಿ ಮೂಗಿಗೆ ಹಾಕುವವಳೇ ..?ತಿಳಿಬಣ್ಣದ ಹಾಲ್ನಗೆಯ ಮುಖದವಳೇ ...? ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದರೆ ಅವಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಚಿತ್ರಣ ಬರುವುದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ, ಆದರೆ ಡೈರಿ ಬಿಟ್ಟ ಹುಡುಗಿ"ಶ್ರಾವಣಿ "ಯನ್ನು ನನ್ನ "ಸಹನಾ " ನೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೊಲಿಸಲಿ ...?


ನನಗೆ ಸಹನಾಳ ಮುಕಚರ್ಯೇ ಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದುಚೂರು ಮಾಹಿತಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಬಿಂಬ ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿತ್ತೆ ವಿನಃ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಅವಳು ಬಂದರೆ ಇವಳೇ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಎಂದು ಹೇಳಲು ನನಗೆ ಸಾದ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಹೊಲಿಸಲಿ ಎನ್ನುವಾಗ ಅವಳು ನಿನ್ನೆ ಬೆಳೆಗ್ಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.

ನಾನು "ಅಣ್ಣಾ ಆ ಹುಡುಗಿ ಯಾವ ಬಣ್ಣದ ಡ್ರೆಸ್ ಹಾಕಿದ್ದಳು ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದರೆ, ನನಗೆ ನೀವು ಒಂದು ಚೂರು ಸಹಾಯ ಮಾಡಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ "ಅಂದೆ
ಅವರು "ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಒಂದು ಟಾಪ್ ಜೀನ್ಸ್ ಮೇಲೆ ತೊಟ್ಟಿದ್ದಳು, ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ , ಆದರೆ ಆ ಜೀನ್ಸ್ ಮಳೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ನೀಲಿಯೋ ಇಲ್ಲ ಕಪ್ಪಾಗಿತ್ತು ಎಂದು ಗೋಷ್ಠಿಗೆ  ತೆಗೆಯಲಿಲ್ಲ...ಅದಿರಲಿ ಅವಳ ಬಟ್ಟೆ ಇಂದ ನಿನಗೇನೂ ಸಹಾಯ ಆಗುತ್ತದೆ "ಅಂದರು.
ನಾನು "ಅಣ್ಣಾ ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೊಡ್ಡ ದೊಂದು ಉಪಕಾರ ವಾಯಿತು, ಸೋಮವಾರ ನಿಮಗೆ ಸಿಗುತ್ತೇನೆ "ಎನ್ನುತ್ತಾ ಆ ಕರೆ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ

ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಪುನಃ ಆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಓದಿದೆ , "ನಾನು ಎರಡು ಗಂಟೆಯ ಸುಮಾರಿಗೆ ಭಾರತ್ ಮಾಲ್ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸ ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಯುತ್ತ ಇರುತ್ತೇನೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ನೋಡಿದ ನನಗೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಕಷ್ಟವಾಗದು, ಪ್ರೇಮದ ಸಂಕೇತವಾದ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಟಾಪ್ ಮತ್ತು ಕಡು ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ ಜೀನ್ಸ್ ನಲ್ಲಿರುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇದ್ದದ್ದೇ ಆದರೆ ನಾನು ಅಲ್ಲಿರುವಾಗ ನೀವು ಅಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿರಿ ಎಂದು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ, ಇನ್ನಾದರು ನಮ್ಮ ನಡುವಿನ ಕಣ್ಣ ಮುಚ್ಚಾಲೆಗೆ ನಾವು ಇತಿಶ್ರೀ  ಹಾಡುವ ..."

ಹೌದು ಆ ಶ್ರಾವಣಿ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಆಗಿರುವಳು ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನಾನು ನನ್ನ ಸಹನಾಳನ್ನು  ಕಳಕೊಂಡೆನೇನೋ  ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಕಾಡಲಾರಂಬಿಸಿತು.

*********

ದಾಮೋದರ್ ಅವರಿಂದ ವಿಷಯ ತಿಳಿದ ನಂತರ ಅವಳೇ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಅಂತ ಸಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಖಾತ್ರಿ ಆಯಿತು, ಮುಂದೆ ಅವಳ ಅಂತರಾಳದ ಮಾತು ತಿಳಿಯುವ ಕುತೂಹಲ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಮಡಚಿಟ್ಟ ಡೈರಿ ಪುನಃ ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡೆ, ಜನವರಿ 29ರ ನಂತರ ನನಗೆ ಮುಂದಿನ ಕೆಲವು ದಿನ ಕೆಂಪು  ಮಾರ್ಕ್ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವಳು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸಹನಾ ಳಾ ಇಲ್ಲ ಶ್ರಾವಣಿ ಯಾ ಎಂದು ಖಾತ್ರಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ನಾನು ಇವಳಿಗೆ ಬರೇ ಒಂದೇ ದಿನದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಕಮ್ಮಿ ಆಯಿತೇ ಅಂದು ಕೊಂಡೆ. ನನ್ನಲ್ಲೇ ನಾನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ ನಾನು ಆ ಫೆಬ್ರವರಿಯ ಮೊದಲ ವಾರ ಯಾಕೆ ಅವಳನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಲಿಲ್ಲ..?

ಆಗ ನನಗೆ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ಇತ್ತು. ನಾನು ನನ್ನ ಓದಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಇದ್ದಾಗ ಇವಳ್ಯಾಕೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಬೆರೆಯಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ಇವಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿದ ದಿನವಷ್ಟೇ ಇವಳು ನನ್ನ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆಯೇ..?

ನನ್ನನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಭೇಟಿ ಯಾಗಿದ್ದೆ ಅಂದಿದ್ದಾಳೆ, ಎಲ್ಲಿ ಬೇಟಿ ಯಾಗಿರಬಹುದು? ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗಿ ಅಲ್ಲ ಅಂತ ಅವಳ ಆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ನಿಂದ ತಿಳಿದ ಹಾಗೆಆಯಿತು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಮತ್ತು ಅವಳ ಮೊದಲ ಬೆಟಿಯಲ್ಲೇ ಅವಳು ನನಗೆ ಮನಸ್ಸು ಕೊಟ್ಟಳೇ, ನಾನೂ ಆ ಬೇಟಿಯಲ್ಲಿ ಅವಳರೂಪ ರೇಖೆಗೆ ಮಾರಿಹೋಗಿದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು, ಆದರೆ ಆ ಬೇಟಿ ಎಲ್ಲಿ ಆಗಿರಬಹುದು..? ಅವಳು ತನ್ನ ಗೆಳತಿ ಸ್ನೇಹಾ ಅಂತಿದ್ದಾಳೆ, ಆ ಸ್ನೇಹಾ ಯಾರಿರಬಹುದು..?

ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಮಗಳಿರಬಹುದೇ ..? ಅವಳಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನೂ ತುಂಬಾ ಹಿಂದೇನೆ ಅವಳನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೆ. ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ  ಜೂನಿಯರ್ ಆಗಿರಬಹುದೇ ...? ಇಲ್ಲ ಇದು ಆ  ಸ್ನೇಹಾ ಆಗಿದ್ದರೆ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ದಿನ ನೋಡುತಿದ್ದಳು, ಹೀಗೆ ಒಂದು ಬೇಟಿಗಾಗಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ನಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಯುತಿರಲಿಲ್ಲ.ಮತ್ತೆ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಫೇಸ್ ಬುಕ್ ನಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿಯಾದ ದಿನಕ್ಕೆ ೧ ಗಂಟೆ online chat ಮಾಡುವ ಮೈಸೂರಿನ ಸ್ನೇಹಾ ನಾ...? ಅಲ್ಲಾ ಅವಳೂ ಅಲ್ಲ ಮೈಸೂರಿನ ಸ್ನೇಹಾ ಆಗಿದ್ದರೆ ಮೈಸೂರು ಸುತ್ತಲು ಯಾಕೆ ಹೋಗುತಿದ್ದಳು...

ಯಾರಿರಬಹುದು ನನ್ನ ಸಹನಾ ..? ಅವಳ ಗೆಳತಿ ಆ ಸ್ನೇಹಾ   ..? ನನ್ನನ್ನು ಕಳಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ ಅವಳಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದಾದರು ಯಾಕೆ ..?ನನಗರಿವಿಲ್ಲದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸುತ್ತಿರುವ ಸ್ನೇಹಾಳಾದರು ಯಾರು ...?ಎಂಬೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಕಾಡಲಾರಂಬಿಸಿದವು. ಅವಳ ಬಗೆಗಿನ ಕಾತುರ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚ ತೊಡಗಿತು, ಅವಳ ದೈನಂದಿನ ದಿನಚರಿ ಓದಲು ಈಗ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ, ಮುಂದಿನ ಕೆಂಪು ಮಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿರುವ ಪುಟಕ್ಕಾಗಿ ನಾನೂ ಪುಟ ತಿರುವುತಲಿದ್ದೆ. ನಡುವಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿದಿನದ ಕೆಳಗೆ ಅವಳು "ನೀನು ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತ ಇದ್ದಿಯಾ ...?" ಎಂದು ಕೆಂಪಿನ ಶಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಳು,ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದರಿಂದ ನನಗೇ ಆ ಮಾತು ಅಂದಂತಿತ್ತು , ನನಗೂ ಅವಳಿಂದ ನಿಜವಾಗಲು ದೂರವಾದಂತಾಯಿತು. ಕೊನೆಗೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಿಂದ ಮಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿರುವ ದಿನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿತ್ತು.

***********

ಫೆಬ್ರವರಿ 13

ಗೆಳತಿ ಸ್ನೇಹಾ ಳ ಹುಟ್ಟಿದ ಹಬ್ಬ, ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಲ್ಲಿದ್ದಳು, ಬೆಳಗ್ಗಿನಿಂದ ಒಬ್ಬರ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬರು ಅವಳಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡುತಿದ್ದರು, ಅರ್ಧ ನಗೆಯಲ್ಲೇ ಅವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸುತಿದ್ದಳು, ಪ್ರತಿ ಬಾರಿಯು ಕರೆ ಬಂದಾಗ ಹೆಸರು ನೋಡಿ ನಿರಾಶೆ ಪಡುತಿದ್ದಳು, ಅವಳೂ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮಗನಾದ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರ ನಿಂದ ಮೊದಲ ಶುಭಾಷಯ ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದಳು, ಆದರೆ ಅವ ನನ್ನದೇ ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತಿತ್ತು.

ಮದ್ಯಾಹ್ನ ಕಾಲೇಜ್ ನಲ್ಲಿ ಕೂತು ಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳಿಗೆ ಮನಸಿರಲಿಲ್ಲ, ರೂಂ ಗೆ ಬಂದಿದ್ದಳು.
ನಾನೂ ನನ್ನ ಪ್ರಕ್ಟಿಕಾಲ್ ಮುಗಿಸಿ ರೂಂಗೆ ಬಂದಾಗ, ಜನ್ಮ ದಿನದ ಸಡಗರ ಬಿಟ್ಟು ಮನಸ್ಸಿನ್ನಲ್ಲೇ ಬಿಕ್ಕಿ ಬಿಕ್ಕಿ ಅಳುತಿದ್ದಳು, ಅವಳ ಈ ಪರಿ ನೋಡಿ ನನಗೆ ನಾನೂ ಮಾಡಿದ್ದು ತಪ್ಪು, ಯಾಕಾದರೂ ನಾನೂ ಅವನಿಗೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್  ಮಾಡಿದೆ, ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಅಂದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಹಿಡಿತಲ್ಲಿದ್ದರೆ ನಾನೂ ಸ್ನೇಹಾಳ  ಇಂದಿನ ಈ ಅವತಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ನಾಗಿರುತಿರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ದ್ವೇಷ ಹುಟ್ಟಲಾರಂಬಿಸಿತು.

ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸಬೇಡ ಎಂದು ಬಾರಿ ಬಾರಿ ನಾನೂ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹೇಳುತಿದ್ದರೂ ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸದೆ ಇರದವುದು ಕಷ್ಟ ಎನ್ನುವಷ್ಟು ಅವ ನನಗೆ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗಿದ್ದ, ಹೇಗೆ ಅವನಿಂದ ನಾ ದೂರವಾಗುವುದು...? ಅವನೂ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗೆಳತಿ ಸ್ನೇಹಾ ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಜೀವ ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದಾಳೆ.

ಹಾಗೆ ಸರಿಯಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ವಿರಹ ಗೀತೆ ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ, ಅವನೂ ತುಂಬಾ ದಿನದ ಬಳಿಕ ಇಂದು ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಗಳ ಹಿಂದೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದ, ಮನಸನ್ನು ಹಿಡಿತಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೊಂಡೆ. ಉತ್ತರಿಸಲು ಮನಸಾಗಲಿಲ್ಲ, ಅವನಿಂದ ಅವನಿಗರಿವಾಗದಂತೆ ದೂರ ಆಗುವ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಾ
"ಶ್ರಾವಣಿ ಯಾಕೋ ಕಣೇ, ಇಂದು ನನಗೆ ತುಂಬಾ ದುಖಃ ಅಗ್ತಾ ಇದೆ, ಮನಸ್ಸು ಬಿಚ್ಚಿ ಅಳ ಬೇಕನಿಸುತ್ತಾ ಇದೆ. ಅವನಿಗೆ ನಾನೂ ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲ ಕಣೇ, ಅವ ನನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿಯೇ ಮರೆತಿದ್ದಾನೆ, ಯಾರ್ಯಾರಿಗೋ ಅವರ ಜನ್ಮ ದಿನದಂದು ರಾತ್ರಿಯ ೧೨ ಕ್ಕೆ ಕರೆ ಮಾಡುವ ಅವನು ಇನ್ನೂ ನನಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ, ಕಳೆದ ೨ ತಿಂಗಳಿಂದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡುವುದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಲ್ಲದೆ ನಾನೂ ನನ್ನ ಜೀವನ ಕಲ್ಪಿಸುವುದೇ ಅಸಾದ್ಯ ನನಗೆ.... ಎರಡು ವರುಷದ ಹಿಂದೆ ನಾನೂ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರಿತು ಹೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದ.

ಆದರೆ ಅನಂತರ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಡ ನಡುವಲ್ಲಿ ಕಾಲ್ ಮಾಡುತಿದ್ದ, ದಿನಾ ನಾ ಕಳಿಹಿಸಿದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಗೆ ಉತ್ತರಿಸುತಿದ್ದ ... ಇದರಿಂದ ನಾನೂ ಅವ ನನಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ೨ ತಿಂಗಳಿಂದ ಪುನಃ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಅದ್ಯಾಕೋ ಆಲಸ್ಯ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೋ ನಾ ಕಾಣೆ ... ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಿತಿಸಿದರೆ ಅವ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸಿದರೆ ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರ್ಗ ... ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಅಂತಹ ಭಾವ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ ... ಅವನಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಬಲವಂತದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಾದರು ಹೇಗೆ ...? ನನಗಾಗಿ ಅವನು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸ ಬಾರದು ಎನ್ನುವ ಸ್ವಾರ್ಥ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಯಾಕೋ ..."ಅಂದು ಗೊಳ್ಳನೆ ಅತ್ತಳು.

ನನಗೆ ಇದ ಕೇಳುತಿದ್ದಂತೆ, ನಾನೂ  ಅವನಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುವುದೇ ಸೂಕ್ತ , ಎಂದೆನಿಸಿತು.

ನಾನೂ ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸದೇ ಇದ್ದದ್ದು ಅವನಿಗೆ ಹಳೆ ಪ್ರೇಯಸಿಯ ಜನ್ಮ ದಿನ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು. ಸ್ನೇಹಾಳ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಅವ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದ, ಸ್ನೇಹಾ ಸ್ವರ್ಗವೇ ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದಂತೆ ಸಂಭ್ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ನನಗೂ ಅವನ ಸ್ವರ ಕೇಳಬೇಕು ಎಂದೆನಿಸಿತು. ನಾನೂ ಸ್ನೇಹಾಳಿಗೆ ಮೊಬೈಲ್ ಲೌಡ್ ಸ್ಪೀಕರ್ ಮೋಡ್ ಗೆ ಹಾಕು ಎಂದು ಸನ್ನೆ ಮಾಡಿದೆ, ಅವಳೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಹೇಳಿರುವುದರಿಂದ ಯಾವುದೇ ಮುಚ್ಚು ಮರೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅದನ್ನು ಲೌಡ್ ಸ್ಪೀಕರ್ ಗೆ ತಿರುಗಿಸಿದಳು. 

"ಸ್ನೇಹಾ ... ನಾನೂ ನನ್ನ ಇಂಟರ್ನಲ್ಸ್ ನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿದ್ದೆ ಕಣೇ... ನಿನ್ನ ಬರ್ತ್ಡೇ ಮರ್ತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ ... ಸಾರೀ ಕಣೇ ... many many happy returns of the day "ಅಂದ, ಸ್ನೇಹಾ ಮುಗುಳ್ನಗೆ ಬಿಟ್ಟಳು, ಅವಳೂ ಇಷ್ಟು ಸಂತಸವಾಗಿರುವುದು ಕಳೆದ ಒಂದೂವರೆ ವರುಷದಲ್ಲಿ ನಾನೂ ನೋಡಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವಳ ಈ ಸಂತಸ ನನ್ನ ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ವಶ ಪಡಿಸಿದ್ದೇನೋ ಅನಿಸಿತು.

ಅವಳೂ"thanks ಕಣೋ ... ಬೇಜಾರಿಲ್ಲ .. ಕೊನೆಗೂ ನನ್ನ ನೆನಪು ನಿನ್ನಲ್ಲಿದೆಯಲ್ಲಾ ಅಷ್ಟು ಸಾಕು ನನಗೆ ,,,, ನೀನೂ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿಯ, ನಾಳೆ  ಪಬ್ಬಾಸ್ ಗೆ ಬಾ.. ಸಣ್ಣದೊಂದು ಪಾರ್ಟಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ , ತಪ್ಪಿಸಿ ಕೊಂಡು ಮತ್ತು ಸಬೂಬು ನೀಡಬೇಡ... "ಅಂದಳು.

ಅವನು"sure ಕಣೇ , ನಾಳೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನೂ ಒಂದು ವಿಚಾರ ಹೇಳಬೇಕು ... ಶುಭರಾತ್ರಿ "ಎಂದು ಫೋನ್ ಕಟ್ ಮಾಡಿದ.

ನಾನೂ ಸ್ನೇಹಳಲ್ಲಿ"ಏನೆ ಅವನಿಗೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಪಾರ್ಟಿ, ನನಗೆ ಕೊಡಲ್ವಾ ...?" ಅಂದೆ, ನನಗೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬರಲು ಇಷ್ಟ ವಿರಲಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಒಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡಬೇಕು ಎಂಬ ಹಂಬಲದಿಂದಲೇ ಆ ಮಾತು ಹೇಳಿದ್ದು. ನಾಳೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮದ್ಯ ನಾನು "ಸಹನಾ" ಪ್ರವೇಶಿಸಬಾರದು, ಬರಿಯ ಶ್ರಾವಣಿ ಯಾಗಿರಬೇಕು.

ಶುಭರಾತ್ರಿ

ಶ್ರಾವಣಿ

*************

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ..... 

ಡೈರಿ : ಪುಟ ೨

ಡೈರಿ :ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಮುನ್ನ...

ಡೈರಿ : ಪುಟ ೧

ಪುಟ ೨

ಅಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕೆ ಬಡಿಸಿದಳು, ಊಟ ಮಾಡುವಾಗಲು ಅವಳದ್ದೇ ಆಲೋಚನೆ, ಅವಳ ಒಂದೇ ದಿನದ ದಿನಚರಿ ನನಗೆ ಅವಳಲ್ಲಿ ಇಂಥಹ ವಿಚಿತ್ರ ಸೆಳೆತ ಯಾಕಾಯಿತೋ ಎಂಬ ಮೂಕ ಪ್ರಶ್ನೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಕಾಡುತಿತ್ತು. ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ಬಂದು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಚಾರ್ಜ್ ಗೆ ಹಾಕಿದೆ.

ಆಗ ನನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ನೆನಪಾದದ್ದು. ಕಳೆದ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ಮೌನದಲ್ಲಿದ್ದ ಅವಳು ನಿನ್ನ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡಿದ್ದಳು.ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ದಿನಕ್ಕೆ 4 -5 ಪ್ರೀತಿಯ ಕುರಿತಾದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡುತಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಇವತ್ತು ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬಂದ ಶುಭೋದಯದ ನಂತರ ಯಾವುದೇ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಅವಳು ಕಳುಹಿಸಿರಲಿಲ್ಲ. ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಂದ ಕಾಯುತಿದ್ದ ಅವಳು ಕಡೆಗೂ ಮೌನ ಮುರಿದಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಯಾಕಾಗಿ ಈ ರೀತಿ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾಳೆಎಂಬ ಚಿಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡಲಾರಂಬಿಸಿತು. ಏನಾಗಿದೆ ಯೋ ಅಂತ ಕಾಲ್ ಮಾಡಲು "ಈ ನಂಬರ್ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆಗಿದೆ ಸಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ " ಅಂತ ಬರುತಿತ್ತು. ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಫೋನ್ ಅಯಿಸಿದೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಅದೇ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಮನಸಲ್ಲೇ ನನ್ನವಳ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲದ ಚಿಂತೆ ಆರಂಭವಾಯಿತು.

ಮನಸ್ಸು ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಂದ ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದ ಹ್ರದಯದೆಡೆಗೆ  ವಾಲುತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಪರಿಚಯ ವಿಲ್ಲದ ಆ ಅಜ್ಞಾತ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲಾಟ ತಿಳಿಯಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿತ್ತು.ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ ಫೋನ್ ಅಯಿಸಿದೆ ಆಗಲೂ ಅವಳ ಸಂಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, ಮೊದಲೇ ಒಂದು ದಿನದ ದಿನಚರಿ ಓದಿಯಾದ ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣಿ ಯ ಬಗ್ಗೆ  ಚಿಂತಿಸಲು ತೊಡಗುವೇನೋ, ನನ್ನವಳಿಗೆ ನಾನು ಎಲ್ಲಿ ಮೋಸ ಮಾಡುವೆನೋ ಎಂಬ ದ್ವಂದ್ವ ನನ್ನಲ್ಲಿ.

ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ನನ್ನ ಸಹನಾ "ನಾಳೆ ನನಗೆ ಮಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಇದೆ, ನಾವಿಬ್ಬರು ಬೇಟಿಯಾಗೋಣ" ಅಂದಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಮೌನ ಮುರಿಯುತ್ತಾ.

ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ನನ್ನ ಮುಖ ಪರಿಚಯ ಮಾಡುವುದು ಬೇಡ,ಸಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಾಯಿಸೋಣ ಎಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಕಾಲೇಜ್ ನ ನೆಟ್ ನಲ್ಲೆ ಆನ್ಲೈನ್ ಲಲ್ಲೆ ಹೊಡೆದದ್ದು ನನ್ನ ಸಹನಾನಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಬೇಜಾರು ತರಬಹುದು ಎಂದು ಆ ಗಳಿಗೆಗೆ ಯೋಚಿಸಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಈಗ ಅವಳಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿ ಅದ ವಿಷಯ ತಿಳಿಸುವ ಎಂದರೆ ಅವಳ ನಂಬರ್ ಸಂಪರ್ಕ ಪಡೆಯುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲಾ. ಏನು ಮಾಡುವುದು ಎಂದು ತೋಚದೆ ಹೋಯಿತು. ಅವಳ ಭಾವನೆಯೊಂದಿಗೆ ಆಡಬಾರದಿತ್ತು ಎಂದು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪಾಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮೂಡುತಿತ್ತು. ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಆಗಬೇಕಿತ್ತು, ಎನಿಸತೊಡಗಿತು.

ಊಟಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಮೇಜ್ ಮೇಲೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದ ಆ ಮರೂನ್ ಬಣ್ಣದ ಡೈರಿ ದೀಪ ನಂದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಕಾಣುತಿತ್ತು.ಮಂಚದಿಂದ ಎದ್ದೆ , ರೂಂನ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಅವಳ ಮುಂದಿನ ದಿನಚರಿ ಓದಲು ಮುಂದಾದೆ.ಮಾರನೆ ದಿನ ಭಾನುವಾರ ಆದುದರಿಂದ ಚಿಂತೆ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಾದರೂ ಓದಿ ಮುಗಿಸುವೆ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚುಬಯಕೆ ಹುಟ್ಟಿತ್ತು.

********

ಜನವರಿ 29

ಅರೆ ನಾಲ್ಕು ದಿನ ಹೇಗೆ ಹೋಯಿತು ಅಂತಾನೆ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ ನೋಡು, ಕಾಲೇಜ್ ಸಹಪಾಟಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೈಗೊಂಡ ಆ ಪ್ರಯಾಣ ನಿಜಕ್ಕೂ ಮರೆಯಲಾಗದ ಅನುಭವ, ಆ ಹಿಂದಿ ಲೆಕ್ಚರರ್ ನ ತರಲೆ ಹರಟೆಗಳು, ನಮ್ಮ ಸಹಪಾಟಿ ನವೀನ ಮಾಡಿದ  ನಮ್ಮ ಪ್ರಿನ್ಸಿಪಾಲ್ ರ ಮಿಮಿಕ್ರಿ ಎಲ್ಲವೂ ಮೂರು ದಿನ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿತು.ಮೈಸೂರು ಈ ಬಾರಿ ಇನ್ನೂ ಸುಂದರವಾದಂತಿತ್ತು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗಿರಲು.ಮೊದಲದಿನ ಮೈಸೂರು ಸುತ್ತಿ ಮಾರನೆ ದಿನ ಮದ್ಯಾಹ್ನ ದ ಒಳಗೆ ಚಾಮುಂಡಿಬೆಟ್ಟ, ಮತ್ತು ಟಿಪ್ಪುನ ಅರಮನೆ ನೋಡಿ ಹೊರಟಿದ್ದೆವು ಕೊಡಗಿನ ದುಬಾರೆ ಜಲಪಾತದ ಕಡೆಗೆ ಆಗ ಬಂದಿತ್ತು ಅವನ ಮೆಸ್ಸೇಜ್.

"ನಾನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ನಿನ್ನೆ ಅಂದದಕ್ಕೆ ಕೋಪವೇ ...?ನಿನ್ನೆ ಇಂದ  ಒಂದು ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ನೀನು ಕಳುಹಿಸಲಿಲ್ಲ, ಕಾಲ್ ಮಾಡಿದರು ನಿನ್ನ ನಂಬರ್ ಚಾಲನೆಯಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಬರುತಲಿದೆ ... ಆದಕಾರಣ ಈ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತಲಿರುವೆ ನಿನಗೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ತಲುಪಿದೊಡನೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸು ... ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತಿದ್ದೇನೆ.. ನಿನ್ನ .." ಮುಂದೆ ಬರಿಯಲಿಲ್ಲ ಅವನು.

ನನಗೂ ನಿನ್ನೆಯ ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಗಡಿಬಿಡಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸಲು ಮರೆತಿದ್ದೆ, ನಂತರ ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವನಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳುಹಿಸವ ಎಂದು ಕೊಂಡರು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮೈಸೂರು ತಲುಪುತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನ ಚಾರ್ಜ್ ಖಾಲಿಯಾಗಿತ್ತು, ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿ ಮೊಬೈಲ್ ಚಾರ್ಜ್ ಗೆ ಹಾಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಿದ್ದೆ ಬಂದಿತ್ತು,

ನನಗೂ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಂಬಲ ಆದರೆ ಎಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಾಳಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರ ತಿಳಿದು ಬಿಡುತ್ತದೋ ಎಂಬ ಹೆದರಿಕೆ,ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಾನು ಮೈಸೂರ್ ನಲ್ಲಿ ಕಾಲೇಜ್ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಗಳೊಂದಿಗೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದಿರುವೆ, ಮಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದೊಡನೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ಅವನು ನನ್ನ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಶುಭಕೋರಿ ಮತ್ತೆರಡು ಮೆಸ್ಸೇಜ್  ಕಳುಹಿಸಿದ.ಮುಂದೆ ಪುನಃ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಡಚಣೆ ಉಂಟಾಯಿತು, ನಾನು ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಮಾಡಿ ನನ್ನ ಬದಿಯ ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದೆ.

ಇತ್ತ ಸ್ನೇಹ ನನ್ನಲ್ಲಿ "ನಿನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಕೊಡು ನನಗೆ ಬೋರ್ ಆಗ್ತಾ ಇದೆ ಹಾಡು ಕೇಳಿ ಕೊಟ್ಟ್ ಬಿಡ್ತೇನೆ " ಅಂದಳು, ಹಿಂದೆ ಅವಳು ಯಾವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಕೇಳಿದರೂ ನಾನು ಕೊಡುವಷ್ಟು ಉಧಾರಿ ಆಗಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಇಂದು ಅವಳು ನನ್ನಿಂದ ನನ್ನವನನ್ನು ಕಸಿದುಕೊನ್ಡಾಳು ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಇಂದಲೇ ನಾನು "ಚಾರ್ಜ್ ಇಲ್ಲ ಕಣೆ... ಮಂಗಳೂರು ತಲುಪಿದೊಡನೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ, ನಾಳೆ ಒಂದು ದಿನ ತೆಗೆಯ ಬೇಕು ಬರೇ ಒಂದು ಕಡ್ಡಿಯಲ್ಲಿ ... " ಅಂದೆ. ಇದೊಂದೇ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ತರ. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವಾಗ ಅವ ಎಲ್ಲಿ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುತ್ತನೋ ..? ಅದನ್ನು ಅವಳು ಓದಿದರೆ ಏನಾಗ ಬಹುದು ಎಂಬೆಲ್ಲ ಚಿಂತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ.

ರಾತ್ರಿಯ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಫೈರ್  ನಲ್ಲಿ ರಾಹುಲ್  'ಈ ಸಂಜೆ ಯಾಕಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹಾಡಬೇಕಾದರೆ ಅವನ ನೆನಪು ನನ್ನನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ಕಾಡುತಿತ್ತು. ಅವನಿಗೆ "I MISS YOU " ಅಂತ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳುಹಿಸುವ ಅಂದರೂ ಅಲ್ಲಿ ನೆಟ್ವರ್ಕ್ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಅವನದ್ದೇ ಕನಸಲ್ಲಿ ನಾ ನಿದ್ದೆ ಹೋದೆ.
 

ನಿನ್ನೆಯ ಹಿಡಿ ದಿನ ದುಬಾರೆ ಜಲಪಾತ , ರಕ್ಷಿತಾರಣ್ಯ, ಆನೆಗಳ ಸಾವರಿ ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ ಕೊಂಡೆವು. ಹಾಗೆ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಸಿಹಿ ನೆನಪನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕೊಂಡು ಬಂದಿಳಿದೆವು.ನಮ್ಮ ರೂಂ ತಲುಪುತಿದಂತೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಮಾತಾಡಬೇಕು ಎಂಬ ಬಯಕೆ ಅತಿಯಾಯಿತು, ಅವನಿಗೆ ಫೋನ್ ಆಯಿಸಿದೆ, ಆಗಲೇ 11 ಆಗಿದ್ದ ಕಾರಣ ಅವನ ಉತ್ತರ ವಿರಲಿಲ್ಲ, "good night sweet dreams, good morning in advance" ಎಂದು ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಟೈಪ್ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಹೇಗಿರ ಬಹುದು ಎಂಬ ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಜಾರ ಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಇಂತಿ
ಶ್ರಾವಣಿ

***********

ಮೊದಲಿಗೆ ಇವಳು ನನ್ನ ಸಹನಾ ಆಗಿರಬಹುದೇ ಎಂಬ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಊಹೆ ಇತ್ತು, ಈ ಪುಟ ಮುಗಿಸುತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ಐವತ್ತು ಪ್ರತಿಶತ ನಿಜವೆನಿಸಿತು, ನಾನು ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಸಹನಾಲಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೇಮ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಿಸಿದಾಗಿನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರ ಇಲ್ಲಿ ಶ್ರಾವಣಿಯ ಡೈರಿಯಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿತ್ತು, ಬದಲಾಗಿ  ನಾನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಅನ್ನು ಚಾಚು ತಪ್ಪಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಅವಳು ಬರೆದಿದ್ದಳು.

ಈ ಶ್ರಾವಣಿ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಯಾಕಾಗಿರಬಾರದು, ಆದರೂ ಆಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಇಕೆ ಸಹನಾ ಎಂದು ಸಂಭೋಧಿಸಲು ಕಾರಣವಾದರು ಏನಿರಬಹುದು ಎಂಬೆಲ್ಲ ವಿಚಾರಗಳು ನನ್ನ ತಲೆ ತಿನ್ನಲಾರಂಬಿಸಿದವು. ಅಮ್ಮ ನಿದ್ದೆ ಇಂದ ಎದ್ದವರೇ ಬಾಗಿಲ ಸಂದಿನಿಂದ ಒಳಗೆ ದೀಪ ಹತ್ತುತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ "ನಾಳೆ ಓದು, ಆದಿತ್ಯವಾರ ಆಡುವ ಬದಲು ಓದು ಈಗ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡು "ಅಂದರು. ನಾನು ಓದುತ್ತಿರುವುದು ಬೇರೊಬ್ಬರ ಡೈರಿ ಯಾಗಿತ್ತೆ ವಿನಃ ಕಾಲೇಜ್ ಬುಕ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಈ ಪುಟ ಓದುತಿದ್ದಂತೆ ನನಗೆ ಯಾವುದ್ಯಾವುದೋ ಯೋಚನೆಗಳು ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಒಡಲಾರಂಬಿಸಿದವು. ಬೇಗನೆ ನಿದ್ದೆಯೂ ಹತ್ತಲಿಲ್ಲ.

ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇವಳು ನನ್ನ ಸಹನಾ ಅಲ್ಲ ಅನಿಸುತಿತ್ತು, ಏಕೆಂದರೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವವಳು ಎರ್ನಾಕುಲಂ ಗೆ ಉನ್ನತ ಶಿಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ವಿಚಾರ ನನ್ನಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಡುತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವಳು ಒಂದು ವೇಳೆ ನನ್ನ ಸಹನಾ ಆಗಿದ್ದು ಅವಳು ಟ್ರೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಎರ್ನಾಕುಲಂ ಗೆ ಹೋದಳೆಂದು ಆ ರಿಕ್ಷ ಓಡಿಸುತಿದ್ದ ದಾಮೋದರ್ ಯಾಕಾದರೂ ಸುಳ್ಳು ಹೇಳಿಯಾರು ? ಅವರು ಅವಳು ಟ್ರೈನ್ ಹಿಡಿದು ಹೋದಳು ಎಂದಿದ್ದರು, ಅವರು ಹೇಳಿದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿಜ ವಿರಲೂಬಹುದು, ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ನನ್ನ ಭೇಟಿ ಅವಳು ಬಯಸಿರಬಹುದು ನಿನ್ನೆ , ಸುಮ್ಮನೆ ಹುಡುಗಾಟಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡ ಬಿದ್ದು ಅವಳನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಕ್ಷಣವನ್ನು ನಾನು ಕಳೆದುಕ್ಕೊಂಡೆ.

ಯಾವುದಕ್ಕೂ ನಾಳೆ ಒಮ್ಮೆ ಈ ಕುರಿತು ಕೇಳೋಣ ಅಂದುಕೊಂಡೆ.

ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನ ಸಹನಾ ನಿಗೆ ಫೋನ್ ಆಯಿಸೋಣ ಇಗಲಾದರು ಅವಳ ಕೋಪ ತಣ್ಣಗಾಗಿದೆಯ ನೋಡೋಣ ಅನಿಸಿ ಅವಳ ನಂಬರ್ ಗೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಲು ಅದು ಇನ್ನೂ ಸ್ವಿಚ್ ಆಫ್ ಆಗಿತ್ತು.
ಮನಸಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಗೊಂದಲ, ಯಾಕೋ ಏನೋ ಕಳಕೊಂಡ ಅನುಭವ, ಯಾರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ವೇದನೆ ಹೇಳಲಿ..? ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಲು ತಯಾರಿರುವರು...??

********

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು ..... 

ಡೈರಿ : ಪುಟ ೧

ಡೈರಿ :ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಮುನ್ನ...

ಪುಟ ೧

ಮೊದಲ ಪುಟದಲ್ಲಿ ಅವಳದ್ದೇ ಕೈಯಿಂದ ಬರೆದ "ಇದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು, ನೀವು ನನ್ನವ( ಳು/ನು ) ಆದರೆ ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ಮುಂಚೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಆಲೋಚಿಸು ...." ಅಂತ ಬರೆದಿದ್ದಳು, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವಳವನಲ್ಲ ಎಂಬ ಅಸಡ್ಡೆ, ಅವಳು ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರಲ್ಲಿ ಆ ಡೈರಿ ಓದಿ ಗೆಳೆತನ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಎಂಬ ವಾಕ್ಯವನ್ನು ಪರೋಕ್ಷವಾಗಿ ಆ ಎರಡು ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸುವ ಗೊಜೀಗೂ ನಾನು ಹೋಗಲಿಲ್ಲ.

ಆ ಡೈರಿ ಮಾಮೂಲಿನಂತೆ ಇತ್ತು, ಇದರಿಂದ ಅವಳ ಮನಸ್ಸು ತಿಳಿಯುವುದು ಸುಲಭವಾಗಿತ್ತು. ಪ್ರತಿ ದಿನದ ದಿನಚರಿ, ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸಿನ ವರ್ಣನೆ, ಹದಿ ಹರೆಯದ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲಗಳು, ಎಲ್ಲವು ಸೋಗಸಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಳು,ಮೊದಲ ಪೇಜ್ ಮುಗಿಸುತಿದ್ದಂತೆ ಅವಳ ಹೆಸರು "ಶ್ರಾವಣಿ" ಅಂತ ಗೊತ್ತಾಯಿತು.

ಎಲ್ಲ ಪುಟವು ಅವಳ ಒಂದೊಂದು ಬಗೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಬಿಚ್ಚುತ್ತಾ ಸಾಗುತಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿ  ರಿಕ್ಷಾ  ಓಡಿಸುತಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ "ಅಣ್ಣಾ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಂತು " ಅಂದ.
"ಸರಿಯಪ್ಪಾ... ನಿಮಗೆ ಅಭ್ಯಂತರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ... ನಾನು ಈ ಡೈರಿ ಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ..."ಅಂದೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಅವ "ಆ ಮಗಳ ಮನಸ್ಸು ನನಗೂ ತಿಳಿಯ ಬೇಕಿದೆ... ನನ್ನ ಅವಳ ನಡುವಿನ ನೆನಪಿನ ಸಾಕ್ಷಿ ಆಗಿ ಆ ಡೈರಿ ನನಗೆ ಬೇಕು"ಅಂದ.
"ಸರಿಯಣ್ಣ ನಾನು ಓದಿ ಮುಗಿಸಿ ಸೋಮವಾರದಂದು ನಿಮಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸುವೆ ... ನಿಮ್ಮ ಮೊಬಯಿಲ್ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟರೆ ಹಿತಿರುಗಿಸಲು ಸುಲಭ ವಾಗುವುದು "ಅಂದೆ.
ಅದಕ್ಕೆ ಅವರು ಅವರ ನಂಬರ್ ಕೊಟ್ಟರು, ಅದನ್ನು ದಾಮೋದರ್ ಮಂಗಳೂರ್ ಆಟೋ ರಾಜ್ ಎಂದು ನಾನು ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಲೋಡ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಕೊಡುವುದನ್ನೇ ಮರೆತೇ, ಬ್ಯಾಗ್ ಏರಿಸಿ ಆಗಲೇ ಸೇರಿರುವ ನೂರು ಜನರ ಸರತಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಟಿಕೆಟ್ ಗಾಗಿ ನಿಂತೆ.

ಟ್ರೈನ್ ತುಂಬಿ ತುಳುಕುತ್ತಿತ್ತು. ಕಾಲೇಜ್ ಹುಡುಗರು ಮತ್ತು ದೈನಂದಿನ ಮಂಗಳೂರನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿರುವ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನರ ಜೀವನಾಡಿ ಈ ಪೆಸೆನ್ಜರ್ ಆಗಿತ್ತು. ತಿಂಗಳಿಗೊಮ್ಮೆ ಯಾದರು ನಡೆಯುವ ಇಲ್ಲಿನ ಬಂದ್ ಗಾಲಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶ್ರಮ ಒದಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಉಳಿದ ದಿನ ಕುಳಿತು ಕೊಳ್ಳಲು ಸೀಟ್ ಸಿಗುತಿತ್ತು ಆದರೆ ಇಂತಹ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಲೂ ಸಾಧ್ಯ ವಿರದ ರೀತಿ ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಎರಡು ಜಿಲ್ಲೆಯ ಅನಿವಾಸಿ ಕನ್ನಡಿಗರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಮಾಧ್ಯಮ ವಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ತಮ್ಮ ಗಾತ್ರವನ್ನು ಕುಗ್ಗಿಸಿ ಸಿಕ್ಕ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನೇರ ನಿಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಬಾಗ್ ನಲ್ಲಿದ್ದ ಆ ಡೈರಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಮಿಡಿಯುತಿತ್ತು, ಸ್ವಲ್ಪ ಖಾಲಿಯಾಗುತಿದ್ದಂತೆ ಕೂತುಹಲ ತಾಳಲಾರದೆ ಬ್ಯಾಗ್ ನಿಂದ ಡೈರಿ ಹೊರ ತೆಗೆದೆ.

ಎಲ್ಲ ಪುಟಗಳನ್ನು ಟ್ರೈನ್ ನಲ್ಲಿ ಓದುವುದು ಅಸಾಧ್ಯವಾಗಿತ್ತು ಹಾಗೆ ಎಲ್ಲ ಪೇಜ್ ಗಳನ್ನೂ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ತಿರುವುತ್ತಾ ಹೋದೆ, ಎಲ್ಲ ನೀಲಿ ಶಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಬರೆದ ಅಕ್ಷರಗಳು, ಅವಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಮಹತ್ವದ ದಿನಗಳನ್ನು ಅವಳು ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ಮಾರ್ಕರ್ ನಿಂದ ಮಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿದ್ದರೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳನ್ನು ಕೆಂಪಲ್ಲಿ, ಗೆಳೆಯರ ಹೆತ್ತವರ ಜನ್ಮ ದಿನಾಂಕಕ್ಕೆ ಕೇಕ್ ನ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿದ್ದಳು. ಹೀಗೆ ಮೇಲಿಂದ ಮೇಲೆ ಪುಟ ತಿರುವಿದಾಗ ಹೊತ್ತು ಹೋದದ್ದೇ ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ. ನಾನು ಇಳಿಯ ಬೇಕಾದ ಸ್ಟೇಷನ್ ಬಂತು.

ಮನೆಗೆ ತಲುಪಿದ ನನಗೆ ಡೈರಿ ಓದುವುದೇ ಮೊದಲ ಕೆಲಸ ವಾಗಿತ್ತು, ಮೊದಲಿಗೆ ಮಾರ್ಕ್ ಮಾಡಿರುವ ಪೇಜ್ ಓದುವ ಎಂದು ಕೊಂಡೆ.ಹಾಗೆ ಓದಲು ಮುಂದಾದೆ.ಮೊದಲಿಗೆ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಮಾರ್ಕ್ ಮಡಿದ ಪುಟ ಓದುವುದು ನನ್ನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು, ಕಾರಣ ಕೆಂಪು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಣ್ಣ, ಅದನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಿ ಅವಳು ಅವಳ ಪ್ರೇಮ ಪರ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ್ದಳು.

ಹದಿಹರೆಯದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಭಾವ ಮೆರವಣಿಗೆ ಹೊರಡಲು ಪ್ರೇಮಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ವಾದ್ಯ ಘೋಷಗಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಯಾರ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆಯಾದರೆ ನಮಗೇನು, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಭಾವಗಳು ಒಂದೇ, ಪ್ರತಿ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಅನ್ವೇಷಿಸ ಬಹುದು. ಈ ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೇ ಅವಳ ಮೊದಲ ಪ್ರೇಮ ಪುಟವನ್ನು ತೆರೆದೆ.

***********

ಜನವರಿ 24

"ಇಂದು ನಾನು ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪ್ರೇಮ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅರಿವಾದ ದಿನ. ಪ್ರೇಮದ ಪರಿಯ ವರ್ಣಿಸುವುದು ನನಗೆ ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ, ಎರಡು ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಗೆಳತಿಗೆ ಕರೆ ಕೊಟ್ಟ ಅವನಿಗೆ ನಾನೇ ಉತ್ತರಿಸಿದ್ದೆ, ಅವನಾಡಿದ 'ಸ್ನೇಹ ಇಲ್ವಾ ...?'ದಲ್ಲಿ ನಾನು ಏಕೋ ಅವನೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾದೆ ಎಂದು ಇಂದಿಗೂ ತಿಳಿಯದು. ಎರಡು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಅವನಲ್ಲಿ ಅದ್ಯಾಕೋ ಸೆಳೆತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಿಂದ ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ಒಂದು ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳಿಸಿದಕ್ಕೆ ಅವ ಉತ್ತರಿಸಿರಲಿಲ್ಲ.

ಮಾರನೆ ದಿನವು ಇನ್ನೊಂದು ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಅವನ ನೀರಸ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ, ಇನ್ನೂ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನಿರಲಾಗಲಿಲ್ಲ. ಅವ ರಿಪ್ಲೈ ಕಳುಹಿಸುವವರೆಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಬ್ಲಾಂಕ್ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕಳಿಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ. ಕೊನೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ "May I Know you ..?" ಬಂತು.

ಆ ದಿನ ಏನೆಂದು ಉತ್ತರಿಸಲಿ, ಸ್ನೇಹಳ ಗೆಳತಿಯೆಂದು ಇವನಿಗೆ ಹೇಳವೆ ಅಂದು ಕೊಂಡೆ.

ಬೇಡ!!!!, ಅವಳಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸೂಯೆ ಮೂಡ ಬಹುದು; ಅವಳೂ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದಳು ಅವನಿಗೆ ಇವಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆಯಾ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿಯುವುದು ಅವಳಿಗಿನ್ನೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಬೇಡ !! ಈ ವಿಚಾರ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ, ಶ್ರಾವಣಿ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಬೇಡ ಎಂದು ಬೇರೆ ಹೆಸರನ್ನೇ ಟೈಪಿಸಿದೆ, ಅವನಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು Smiley ಕಳುಹಿಸಿದ. ನಾನು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಗೆಳೆತನದ ಕುರಿತಾದ ಫಾರ್ವರ್ಡ್ ಕಳುಹಿಸಿದೆ.

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಅವನ ಸ್ನೇಹ ಆರಂಭವಾಯಿತು.ಸ್ನೇಹ ಮೆಲ್ಲನೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತಿರುಗಿತು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆಯಾ ತಿಳಿಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ ಈ ಎರಡು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ವಿಚಾರ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಗೆಳತಿಯ ಪ್ರಣಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರು ವಾಗುವೇನೋ ಎಂಬ ಭಯ ಮನದಲ್ಲಿತ್ತು, ಒಂದು ವೇಳೆ ಅವನೇ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದರೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, ಆ ದಿನ ನಾನೂ ನನ್ನ ಪ್ರಣಯ ಕತೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. 

ಅವನ ಕೊನೆಯ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಬಂದು ಆಗಲೇ 28 ದಿನ 7 ಗಂಟೆ 3 ನಿಮಿಷ ಆಗಿತ್ತು ಎಂದು ಮನ ಮಿಡಿಯುತಿತ್ತು. ಅವನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮನಸಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಾಗಿದ್ದರೂ ಅದೇ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಅನ್ನು ನಾನೂ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಎರಡೂವರೆ ಸಾವಿರ ಬಾರಿಯಾದರೂ ಓದಿದ್ದೆ.

ಎಲ್ಲಿ ಅವ ನನ್ನ ಮರೆತು ಬಿಟ್ಟನೋ ಎಂದು ಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಅವನು ಸ್ನೇಹಳ ಪ್ರೇಮ ಪಾಶಕ್ಕೆ ಬಿಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅವಳು ಪಡುವ ವೇದನೆ ಇಂದಲೇ ನನ್ನ ಮನ ಸಮಾಧಾನ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ  ಜೊತೆ ಯಾದರೇ...? ಓದಿನಲ್ಲಿ ಬ್ಯುಸಿ ಆಗಿರುವನೇ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಅಡ್ಡಾಡುತಿದ್ದವು. ಗಳಿಗೆ ಗೆ ಗಳಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತ ಹೋಗುತಿತ್ತು, ಮನದಲ್ಲಿನ ಭಾವನೆ ಯಾರಿಗೂ ಈ ವರೆಗೆ ಹೇಳಿರಲಿಲ್ಲ, ರೂಂ ನಲ್ಲಿರುವ ಸ್ನೇಹಳಿಗೆ ಹೇಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ ...? ಮನೆಯವರಿಗೆ...? ಹುಂ ಇಲ್ಲಾ...ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳೋಣ ಎಂದರೂ ಇನ್ನೂ ಅವನ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಿರಲಿಲ್ಲ.ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳಲು ಒಂದು ಬಗೆಯ ಹಿಂಜರಿಕೆ ನನ್ನಲ್ಲಿತ್ತು. ಇವತ್ತಿನ ರಹಸ್ಯ ಮುಂದೊಂದು ದಿನ ಬಯಲಾಗಲು ನೀನು ಮಾಧ್ಯಮ ಆಗುವುದು ನನಗೆ ಇಷ್ಟ ವಿರಲಿಲ್ಲ.ಇವತ್ತು ಅದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೆಳವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಬಂದಿದೆ.

ಸಂಜೆ ಐದರ ಸುಮಾರಿಗೆ ಅದೇ ನಂಬರ್ ನಿಂದ ಕರೆ ಬಂದಿತ್ತು. ನಾನೂ ಸ್ನೇಹಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೆ.

ಆ ನಂಬರ್ ಅನ್ನು ನಾನು ಶಶಿ ಎಂದು ಸೇವ್ ಮಾಡಿದ್ದೆ. ಸ್ನೇಹಾ ಒಮ್ಮೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡಬೇಕಿದ್ದರೆ ಶಶಿ ಯಾರೆಂದು ಕೇಳಿದಾಗ ಶಶಿಕಲಾ ಅಂದಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ಅದು ನನ್ನ ಚಂದಿರನ ಸಂದೇಶ ಅಂತ ನನಗೊಬ್ಬಳಿಗೆ ತಿಳಿದಿದ್ದ ವಿಚಾರ.

ಸ್ನೇಹಾ ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡುತ್ತಾ ಮಾತಾಡು ಎಂದಳು, ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ  ಅವ ಕರೆ ನೀಡಿದ್ದ, ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತೆಯ ಎದುರಲ್ಲೇ ಅವಳ ಪ್ರಿಯಕರನ ಕರೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಹೇಗೆ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮನದ ಮಾತು ಹೇಳಬಲ್ಲೆ ...?
ನಾನು ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಸೈಲೆಂಟ್ ಗೆ ಜಾರಿಸಿದೆ.

ಅವ ಎರಡನೇ ಬಾರಿಗೆ ಕರೆ ಮಾಡಿದರೂ ನಾನು ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲಿಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹಳೊಂದಿಗೆ ಯಾವುದೊ ಗಾಡ ವಿಚಾರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವಂತೆ ಅಭಿನಯಿಸುತಿದ್ದೆ. ಸಂಜೆಯ ಏಳಕ್ಕೆ ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಬಿಜೈ ನ ಭಾರತ್ ಮಾಲ್ ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು ಬ್ಯಾಗ್ ನಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಮತ್ತು ಆ ಜನ ಜಂಗುಳಿಯಲ್ಲಿ ಅವನ ಇನ್ನೊಂದು ಕಾಲ್ ಬಂದದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಲಿಲ್ಲ.

ರೂಮ್ಗೆ ಒಂಬತ್ತಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ನಾನು ಮೊಬೈಲ್ ನೋಡಲು ಅವನ "I want to talk to you , plz pick the call " ಎಂಬ ಒಂದೇ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಅನ್ನು ೪ ಸಲ ಕಳಿಸಿದ್ದ. ಈ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಓದುತ್ತಲೇ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನೋ ಒಂದು ತರಹದ ಸಂತಸ, ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಕನಸು ಅವನ ಮನದಲ್ಲೂ ಇದೆ ಎಂಬ ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆ.

ಸ್ನೇಹ ಇವತ್ತು ಸುತ್ತಾಡಿ ಬಂದಂತೆ ಮಲಗಿದಳು, ಅವಳು ಮಲಗಿದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಚಾರ್ಜ್ ಗೆ ಹಾಕಿದ ಮೊಬೈಲ್ ತೆಗೆದು ಅವನಿಗೆ "sorry !!! i was busy that time, will chat now " ಎಂದು ಕಳುಹಿಸಿದ ತಕ್ಷಣನೆ ಅವನ ಕರೆ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ಗೆ ಬಂತು, ಮೊದಲಿಗೆ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಏನೋ ಒಂದು ತರಹದ ಸಂಕೋಚ ಮತ್ತು ಭಯ.

ಆ ಬದಿಯಿಂದ ಅವನು "ಹಲೋ ..."
ನಾನು ಮೌನಿಯಾಗಿದ್ದೆ, ಅವನು ಎರಡು ಮೂರು ಬಾರಿ ಹಲೋ ಎಂದಾಗ ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆಯೇ ಹುಂ ಗುಟ್ಟಿದೆ.

ಅವನು ಮುಂದುವರೆಸಿದ "ಏಕೋ ನನಗೆ ನೀನೊಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆ ಗೆಳತಿ ಅಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ನೀನು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಮಾಡುವ ಮೊದಲಲ್ಲಿ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ತಾಸ್ಸಾರವಿತ್ತು  ಆದರೆ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತ ಕುಳಿತದ್ದು ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿಯ ವರೆಗೆ ನೀನು ಯಾರು ಎಂದು ನೀನು ನನ್ನಲ್ಲಿ  ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ನಿನಗೆ ನಾನು ಯಾರು ಅಂತ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ, ನಾನಾಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ನೀನು ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿದ್ದೆ. ನಿನಗೆ ನನ್ನ ನಂಬರ್ ಎಲ್ಲಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿತು ಎಂದು ಕೇಳುವ ಗೊಜೀಗು ಹೋಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಕಳುಹಿಸಿದ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಓದುತಿದ್ದೆ, ಎಲ್ಲಿಯಾದರೂ ಬಿಡುವಿದ್ದಾಗ ನನ್ನಲ್ಲಿದ್ದ ಉತ್ತಮದರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಗಳನ್ನೂ ಹುಡುಕಿ ನಿನಗೆ ಕಳುಹಿಸುತಿದ್ದೆ,"
ಇಲ್ಲಿಂದ ನನ್ನ ಬರಿ ಹ್ಮ್ಮ್ ಹೊರ ಹರಿಯುತಿದ್ದರೆ ಆ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಅವ ತನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿರುವುದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಮುಚ್ಚು ಮರೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೇಳುತಿದ್ದ.

"ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ, ತೋರಿದ ತಾಸ್ಸಾರ ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ದೂರವಾಯಿತು, ಮೊದಲಿಗೆ ನೀನೂ ನಾವಿಬ್ಬರು ಚಾಟ್ ಮಾಡುವ ಎಂದಾಗ ಅದ್ಯಾಕೋ ನಾನು ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.ಮುಂದಿನ ಎರಡು ದಿನ ಮೊಬೈಲ್ ಅನ್ನು switch off  ಮಾಡಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಎಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಕಳಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ ಎಂದು, ಹೀಗೆ ದಿನ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಕಲ್ಪನೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು, ನನ್ನ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬೇರೆ ಇದ್ದುದರಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನ ಕೊಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಮೊದಲಿಗೆ ನನಗೆ ನಿನ್ನದೇ ಕಲ್ಪನೆ ಇರುತಿತ್ತು ಆದರೆ ಸೆಮೆಸ್ಟರ್ ಪರೀಕ್ಷೆಗೆ ಕೆಲ ದಿನ ಇರುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಗಟ್ಟಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ, ಪರೀಕ್ಷೆ  ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾವ ದಿನ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿಯುತ್ತೋ ಅಂದು ನನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿನ ವಿಚಾರ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಎಂದು"

ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ನನ್ನ ಎದೆಬಡಿತ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು, ಮೊದಲು ಹುಂಕಾರ ಈಗ ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಂತೇ ಹೋಯಿತು, ನಾನು ಹೇಳಬೇಕಾದದೆಲ್ಲ ಇವ ಹೇಳುತಿದ್ದಾನಲ್ಲಾ ಎಂಬಂತೆ ಆಯಿತು, ನಾನು ನಿಂತಲ್ಲಿಯೇ ಕಲ್ಲಾಗಿ ಹೋದೆ.

ಅವ ಮುಂದುವರೆಸಿದ "ನಾನು ನೀನೂ ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದೆ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಸಂಭಂದ ಕಲ್ಪಿಸಿ ಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ನನಗೆ ಕಳಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ಎಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾ ಕಲ್ಪಿಸಿದ ಸಂಭದಕ್ಕೆ ನೀನು ಯಾವ ಹೆಸರು ಕೊಡುತ್ತಿಯಾ..?" ಅಂದ.

ನನಗೆ ಏನು ಹೇಳ ಬೇಕು ಎಂದೇ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ ನಾನು ಮೌನ ವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದೆ, ಅವ "ನಿನಗೂ ಹೆಸರು ಸಿಗುತಿಲ್ಲವೇ ..? ನಿನ್ನ ಮನಸಲ್ಲಿ ನನ್ನಲ್ಲಿನ ಭಾವನೆ ಬರುತಿದ್ದೆಯೇ ...?"ಅಂದ
"ಹೌದು !!!"ಎಂಬ ಮಾತು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟೆ.

ಅವನಿಗೂ ತುಂಬಾ ಖುಷಿಯಾಯಿತು ಅಂತ ಕಾಣುತ್ತೆ, ಅವನು ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ ಮುಂದಿನ 120 ಸೆಕೆಂಡ್ , ಬಳಿಕ ಮಾತಾಡಲು ಯಾವುದೇ ವಿಚಾರಗಳು ಸುಳಿಯದೇ "ಸರಿ ಮಲಗೊಣವೇ ...?"ಅಂದ
ನಾನು "ಹುಂ "ಅಂದೆ.
ಬಳಿಕ "ಗುಡ್ ನೈಟ್ " ಅಂದ
ನಾನೂ...

ಅವನು ಒಂದು 6 ಬಾರಿ ಗುಡ್ ನೈಟ್ ಅಂದ (ಪಾಪ ಈಗ ಅವನಿಗೆ ನಾಚಿಕೆ ಆಗಿರ ಬಹುದು)

ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹ"ಮಲಗಲ್ವಾ ನಾಳೆ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಪಿಕ್-ನಿಕ್ ಹೋಗಬೇಕು, ಬೇಗ ಏಳಬೇಕು "ಅಂತ ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುತಿದ್ದಳು.
ನಾನು ಅವನಿಗೆ "ಗುಡ್ ನೈಟ್ " ಹೇಳಿದೆ. ಕರೆ ಕಟ್ ಮಾಡಿದೆ. ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೌನದಣಿ ಆಲಿಸುವ ಆಸೆ ಇತ್ತು ಅನಿಸುತ್ತೆ.

ಬಂದು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ವಿಚಾರ ಬರೆಯುತಿದ್ದೇ, Silent ಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ "I LOVE YOU "ಅಂತ ಮೆಸ್ಸೇಜ್ ಕುಹಿಸಿದ ಅವ.

ನಾನು "ME TOO !!!" ಅಂತ ಕಳುಹಿಸಿದೆ. ನಾನು ಏನು ತಪ್ಪು ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಎಂದು ನನ್ನ ಒಳ ಮನ ಹೇಳುತ್ತಿದೆ. ಸ್ನೇಹಾ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಿತಿಸುತಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಬಂತು, ನನಗೂ ಅವನೆಂದರೆ ಇಷ್ಟ,

ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಈ ವಿಚಾರ ನನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನಲ್ಲಿರಲಿ!!!! ಮೊಬೈಲ್ ನಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಬೆಳಕು ಬರುತ್ತಿದೆ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೆನಪಿಸಿರಬಹುದು. ನಿನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಮೌನದನಿಯ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಆಯ್ದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ, ಈಗ ನಿನಗೆ ಒಬ್ಬ ಕೊಂಪಿಟಿಟರ್
ಬಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೂ ನನ್ನ ಮೌನದನಿ ಹಿಡಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವನ ಮಾತು ಆಲಿಸಿ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ ಕೊಪಿಸ ಬೇಡ. ಇವತ್ತಿಗೆ ಮಲಗಿ ಕೋ.

ಗುಡ್ ನೈಟ್

ಶ್ರಾವಣಿ "

ಮೊದಲ ದಿನದ ಇವಳ ಕಥೆ ಓದುತಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನವಾಯಿತು.ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ ನಾನೂ ಪ್ರೊಪೋಸ್ ಮಾಡಿದ ಕತೆ ಗೆ ಇದು ಹೋಲಿಕೆ ಆಗುತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆ  ಶ್ರಾವಣಿ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎಲ್ಲ ಪ್ರೇಮ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದು ಹದಿಹರೆಯದ ಹೃದಯದ ಹುಚ್ಚುತನ ಅಂದುಕ್ಕೊಂಡೆ.

ಶ್ರಾವಣಿಯ ಪ್ರೇಮಪಾನ ಕುಡಿದ ನಾನೂ ಅದೇ ಅಮಲಲ್ಲಿ ತೇಲುತಿದ್ದೆ. ಅಡುಗೆ ಕೋಣೆಯಿಂದ ಅಮ್ಮ ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತಿದ್ದಳು.

ಮುಂದುವರಿಯುವುದು .....